Onsterfelijk: 50 jaar Memorial

Dinsdag 18 augustus 2026 - Documentairemaker Eric Goens blikt in de vierdelige docureeks Onsterfelijk: 50 jaar Memorial terug op de rijke geschiedenis van de Allianz Memorial Van Damme. In september dit jaar viert de Memorial, de wereldvermaarde atletiekmeeting, zijn vijftigjarig bestaan. De tweedaagse competitie op 4 en 5 september 2026 wordt een ode aan het verleden en de toekomst van de nobelste aller sporten.

Om de vijftigste verjaardag van de Allianz Memorial Van Damme te vieren zoekt Eric Goens de nationale en internationale hoofdrolspelers uit de atletiekwereld op. In elke aflevering staat een levende legende centraal: de Jamaicaanse sprinter en snelste man op aarde Usain Bolt, de Oekraïense polsstokspringer Serhi Boebka, zijn Zweedse opvolger Mondo Duplantis en het Amerikaanse sprint- en verspringfenomeen Carl Lewis praten met Eric over hun carrière en blikken terug op de atletiekmeeting.

Ook de Britse middellangeafstandsloper Sebastian Coe, voorzitter van World Athletics (de internationale atletiekfederatie), en onze eigen spurtbom Kim Gevaert, meetingdirecteur van de Allianz Memorial Van Damme, praten over het belang van de Memorial voor hun carrière én voor hun leven. Oprichter en éminence grise Wilfried Meert mag natuurlijk niet ontbreken in dit illustere rijtje sterren en vertelt de ene na de andere opzienbarende anekdote. En ook wijlen Ivo Van Damme, de man die tegen wil en dank aan de basis ligt van dit Belgisch sportmonument, krijgt een opmerkelijke rol in de docureeks.

Eric Goens: “Het was een voorrecht om op audiëntie te gaan bij de onbetwiste grootheden van de atletiek. Het zijn de helden van vandaag en de helden van mijn jeugd, op een dag vind je de job van je leven.”

Korte inhouden

Aflevering 1: Afterparty (maandag 31/8)

In de eerste aflevering ontmoet Eric Goens Usain Bolt bij hem thuis in de Jamaicaanse hoofdstad Kingston. In een openhartig gesprek vertelt Bolt onder meer over de legendarische afterparty’s na de Memorial Van Damme, waar hij zelf voor dj speelde. “Ik keek daar enorm naar uit”, zegt hij vanuit de zetel in zijn imposante villa. “Iedere atleet verheugde zich daarop, omdat de Memorial meestal de laatste race van het seizoen was. Zodra je over de finishlijn liep, zei je ‘alright, let’s go’.”

Op de piste brak Usain Bolt met sprekend gemak meerdere wereldrecords. Maar ook naast de piste stal hij dus graag de show. “Ik heb me altijd geamuseerd tijdens mijn carrière. Als lopen enkel mijn werk was geweest, had ik het nooit gedaan of was ik vroeger gestopt. Mijn coach pushte me steeds, maar telkens na een paar maanden had ik er geen zin meer in. Ik had breaks nodig.” En die breaks vierde de Jamaicaanse spurtbom in Brussel met wel zeer leuk gezelschap. Zo leuk zelfs dat hij bijna zijn retourvlucht naar Jamaica miste.

Aflevering 2: Ondergedoken bestaan (dinsdag 1/9)

Goens trekt in de tweede aflevering naar een geheime locatie om de Oekraïense polsstoklegende Serhi Boebka te interviewen. Vandaag is Boebka 62 en zakenman in de Donbas, al meer dan tien jaar het epicentrum van het conflict tussen Rusland en Oekraïne.

Boebka praat nog steeds met bijzonder veel passie over zijn carrière. Fel gesticulerend vertelt hij hoe hij ondanks het beperkte materiaal in de Sovjet-Unie toch als eerste mens ooit de magische hoogte van 6 meter overschreed. ​ 35 keer brak Boebka het wereldrecord, maar hij eindigde uiteindelijk, tot zijn eigen grote ontgoocheling, op 6 meter en 15 centimeter. Bij Goens onthult Boebka dat hij in zijn carrière nog veel hoger gesprongen heeft. “In 1997 sprong ik over 6m01, maar ik was verbaasd over de ruimte tussen mijn lichaam en de lat”, vertelt hij. “Ik gaf onlangs een gastcollege op een universiteit en vroeg aan een professor of hij die sprong kon analyseren. Een paar weken later stuurde hij me een sms om te zeggen dat ik 6m60 had gesprongen. Daarom ben ik er rotsvast van overtuigd dat er zeker vandaag geen grenzen meer zijn in het polsstokspringen.”

Aflevering 3: Scherpe tong (woensdag 2/9)

In de derde aflevering trekt Goens naar de universiteit van Houston voor een gesprek met Carl Lewis: sportman van de eeuw en 9 olympische gouden medailles, met in 1984 een unieke vierslag tijdens de Spelen van Los Angeles. Net zoals zijn grote voorbeeld Jesse Owens won Lewis toen goud op de 100m, 200m, 4x100m en in het verspringen. Vandaag zijn Carl en zijn zus Carol op de unief van Houston bikkelharde coaches. Het melkzuur en de pijn bij de jonge atleten druipen van het scherm. ​

Lewis is nog steeds een man met een mening, met een scherpe tong. In het interview met Goens geeft hij zijn onverbloemde visie op de “Trumpificatie” van de wereld, zijn ruzie met die andere legende Usain Bolt en de achteruitgang van de atletiek. “Atletiek geen professionele sport meer, de atletiek is dood”, zegt Lewis met uitgestreken gezicht. “De topatleten van vandaag verdienen minder dan de helft van wat ik dertig jaar geleden verdiende. We krijgen geen aandacht meer. Alle teamsporten verrichten geweldig werk op marketingvlak, terwijl de atletiek het omgekeerde doet. We moeten er iets aan doen, want de atletiek gaat ieder jaar achteruit.”

Aflevering 4: Hoogtevrees (donderdag 3/9)

Wie zijn uiterste best doet om leven in de atletiek te houden is de Zweedse wonderboy Mondo Duplantis. In de laatste aflevering krijgt dus ook het onbetwiste godenkind van de atletiek nog een bezoekje van Goens. Duplantis heeft al vijftien keer het wereldrecord in het polsstokspringen gebroken. Vandaag staat dat record op 6 meter en 31 centimeter, maar een ding is zeker: ook dit wereldrecord heeft een vervaldatum en zal weldra door Duplantis gebroken worden. Op de vraag wanneer hij wist dat hij beter was dan de rest antwoordt Duplantis dan ook bloedserieus: “Altijd al, sinds mijn vijfde.” Maar wie denkt dat Duplantis een zelfingenomen en arrogante atleet is, komt bedrogen uit. Ontwapenend en boordevol branie geeft hij een inkijk op zijn bijzondere leven. ​

Zo bekent hij aan Goens onder meer dat hij last heeft van… hoogtevrees. “Je denkt dat ik zever he?” lacht Duplantis. “Als ik op een hoog gebouw sta en naar beneden kijk, word ik nerveus en zet ik een stap achteruit. Als ik op een duikplank van 6m30 zou staan, dan zou ik schrik hebben. Omdat het mijn natuurlijke habitat niet is. Ik ben echt geen adrenalinejunk hoor. Ik kijk ook nooit naar beneden als ik uit de lucht val. Ik weet niet wat er gebeurt, ben helemaal van de wereld en focus me volledig op de sprong.” Begin september weten we of Duplantis opnieuw het wereldrecord breekt op de Memorial.

Onsterfelijk: 50 jaar Memorial is een programma van productiehuis Bargoens.